|
Chciałoby się westchnąć: "O, matko...". Mnie się to naprawdę zdarza niezwykle rzadko, praktycznie nigdy, ale tym razem nie dotrwałem do końca z własnej woli. Koszmarny postmodernistyczny gniot. Na siłę uwspółcześniona interpretacja staje się autoparodią, trąci tanią, niedojrzałą publicystką i zieje pustką. Zbrodnia na Iwaszkiewiczu. Można w ciekawy sposób reinterpretować i unowocześniać klasykę, czego przykładem choćby niedawne adaptacje dla Teatru TV takich sztuk jak "Wizyta starszej pani" czy "Tartuffe". Tylko najpierw trzeba mieć coś do powiedzenia... Za to ja reżyserce spektaklu mam ochotę powiedzieć to, co grany przez Bistę sędzia w "Piłkarskim pokerze": Pani nie. I jeszcze długo, długo nie!
_________________
My żyjemy!
|
Zaloguj
Zarejestruj
FAQ
Szukaj
