Zgadzam się, że to ciekawy spektakl i fantastyczne spotkanie różnych aktorskich pokoleń. Zaliwski i Michałowski naprawdę świetni. Reżyserujący przedstawienie Zapasiewicz też kilka razy pojawia się przed kamerą, i choć są to ledwie krótkie momenty, to i tak zapadają w pamięć.
Z bardzo młodych wówczas aktorów najmniej zmienił się Czarnik, natomiast Simlat to w spektaklu po prostu chłopak. Z kolei Katarzyna Herman zachwyca w "Lalku" delikatnością i świeżością tak odmienną od jej późniejszego, ostrego i nieco wydrowatego, emploi.
Ze starszych przedstawień Teatru TV miałem też okazję obejrzeć niedawno "Tamę" (2004) w reż. Agnieszki Lipiec-Wróblewskiej. Atutem tej rozgrywającej się w prowincjonalnym irlandzkim pubie i zaprawionej szczyptą metafizyki historii o ludzkich doświadczeniach i rozczarowaniach jest również fantastyczna obsada (Majchrzak, Ostaszewska, Bednarz, Klynstra, Piotr Bajor), która tworzy zróżnicowane i pogłębione psychologicznie postacie. Jako że akcja w całości opiera się na rozmowach przy mocnym piwie, whisky, winie i papierosach, to zastanawiam się, czy aktorzy rzeczywiście raczyli się na planie tymi mocnymi trunkami.
W każdym razie palone papierosy z pewnością nie były atrapami.
Zaloguj
Zarejestruj
FAQ
Szukaj
